واقع شده به پايين احاطه دارد ، در حقيقت دنيا عالم پستى است و آخرت عالم بالايى ، لذا حضرت نسبت به آخرت تعبير به « أشرفت » كرده ; يعنى عالم آخرت كه از مرگ به بعد شروع مىشود به شما احاطه و از حالات شما اطلاع دارد . اين يك تشبيه است ، مى خواهد بگويد : شما از چشم عمّال و جنود آخرت به دور نيستيد ، ملائكة الله و جنود الهى همه مشرف بر شما هستند و به شما احاطه دارند . موقعيت دنيا و بايدها و نبايدها « أَلاَ وَإنَّ الْيَوْمَ الْمِضْمارَ ، وَغَداً السِّبَاقَ ، وَالسَّبَقَةُ الْجَنَّةُ ، وَالْغَايَةُ النَّارُ » ( آگاه باشيد كه امروز - دنيا - ميدان رياضت است ، و فردا - قيامت - ميدان مسابقه ، و پاداش مسابقه براى كسانى كه به نقطه پايان برسند و برنده شوند بهشت است ، و كسى كه به نقطه پايان نرسد در آتش خواهد بود . ) « مضمار » زمان و مكان لاغر كردن را مى گويند . « سَبَقَة » ، « سُبْقَة » و « سَبْقة » هر سه به معناى نقطه پايان مسابقه است ، و نيز جايزه اى كه براى برنده قرار مى دهند . حضرت على ( عليه السلام ) دنيا را به ميدان تربيت اسب و آخرت را به ميدان مسابقه تشبيه فرموده اند ; اسب را قبل از بردن به ميدان مسابقه تربيت مى كنند براى اين كه در ميدان مسابقه پيش قدم شود ، راه تربيت اسب براى ميدان مسابقه اين است كه چند روزى غذاى مُقوّى و فراوان به اسب مى دهند و حسابى چاق و چله اش مى كنند ، بعد هر روز مقدارى از غذايش را كم مى كنند و او را مى تازانند و رياضت مى دهند تا لاغر شود و در ميدان مسابقه برنده شود . دنيا ميدانى است كه انسان بايد در آن تربيت شود تا در روز مسابقه برنده شود ; لذا براى انسان مشكلات پيش مى آيد ، جنگ پيش مى آيد ، حوادث پيش مى آيد ; مقابل پيامبر ابوجهل آمد ، مقابل موسى فرعون آمد ; شياطين انسى و جنّى در كارند وسوسه مى كنند ; زينت دنيا ، مال دنيا ، رياست دنيا ، همه اينها براى اين است كه